چشم انداز طبیعی روستا

موقعيت طبيعي منطقه دشتي و جلگه اي مي باشد. عبور رودخانه ي زاينده رود از قسمت جنوبي روستا، ويژگي طبيعي زيبايي به اين سكونتگاه داده است و اراضي زراعي و باغي جهات شمال، شرق و غرب روستا را احاطه كرده است. به طوريكه حاشيه ي رودخانه را پوشش درختان مثمر و غيرمثمر با ارتفاع 2418 متر كه در «شاه كوه » تشكيل داده اند. بلندترين ارتفاعات مشرف به منطقه عبارت از شمال شرق روستا واقع شده است. ارتفاع روستاي دارگان از سطح دريا معادل 1628 متر مي باشد. بعلاوه مراتع منطقه که اغلب از نوع متوسط مي باشد، ولي ميزان آن در حدي نيست كه براي عشاير مورد استفاده قرار گيرد. بطوريكه به طور كلي پوشش گياهي منطقه جزء مناطق كم پوشش ايران محسوب مي گردد. گونه هاي شناسايي شده شامل خار شتر، درمنه و انواع گونها هستند. البته گياهان دارويي نيز به صورت محدود در سطح منطقه مشاهده مي گردند كه شامل اسپرس، جاز، پونه و بعضاً شيرين بيان مي باشند . همچنين در منطقه ي روستاي دارگان و در حاشيه ي رودخانه ي زاينده رود بيشه هاي آسيا زغون و فورق مشاهده مي شوند كه درختان آن ها از نوع بيد، چنار، كبود و سپيدار هستند. در ارتباط با حيات جانوري بايد ذكر نمود كه منطقه ي مورد مطالعه از جمله مناطق حفاظت شده از نظر محيط زيست و حيات جانوري به حساب نمي آيد ولي حيواناتي همچون گرگ، شغال، روباه، جوجه تيغي و خرگوش در منطقه مشاهده ميگردند.